Στες σκάλες

Την άτιμη τη σκάλα σαν κατέβαινα, 

από την πόρτα έμπαινες, και μια στιγμή

είδα το άγνωστο σου πρόσωπο και με είδες. 

Έπειτα κρύφθηκα  να μην με ξαναδείς, 

και συ πέρασες γρήγορα το πρόσωπό σου κρύβοντας,

και χώθηκες στο άτιμο το σπίτι μέσα

όπου την ηδονή δεν θα' βρες, καθώς δεν τη βρήκα. 

Κι όμως τον έρωτα που ήθελες τον είχα να σ' τον δώσω,

τον έρωτα που ήθελα - τα μάτια σου με το' παν 

τα κουρασμένα και ύποπτα - είχες να με τον δώσεις.

Τα σώματά μας αισθάνθηκαν και γυρεύονταν 

το αίμα και το δέρμα μας ενόησαν. 

Αλλά κρυφθήκαμε κ' οι δυο μας ταραγμένοι. 

Κ. Καβάφης