Υπήρχε κάποτε ένας παράξενος μικροκαμωμένος άνθρωπος. Πήρε τρεις σημαντικές αποφάσεις στη ζωή του:
- θα έκανε τη χωρίστρα του ανάποδα απ' ό,τι όλοι οι άλλοι
- θα άφηνε ένα μικρό παράξενο μουστάκι
- μια μέρα θα κυρίευε τον κόσμο
Ο νεαρός άνδρας περιπλανιόταν για αρκετό διάστημα, σκεφτόταν, σχεδίαζε και λογάριαζε πως ακριβώς θα έκανε τον κόσμο δικό του. Ύστερα μια μέρα, από το πουθενά, του ήρθε στο μυαλό το τέλειο σχέδιο. Είχε δει μια μητέρα να περπατάει με το παιδί της. Κάποια στιγμή εκείνη άρχισε να μαλώνει το μικρό αγόρι, και αυτό άρχισε να κλαίει. Λίγο αργότερα η μητέρα του μίλησε ήρεμα και αυτό ησύχασε και σταμάτησε να κλαίει και χαμογέλασε. Ο νεαρός άνδρας όρμησε στη γυναίκα και την αγκάλιασε "Λέξεις" είπε χαμογελώντας. "Τι;" Αλλά δεν πήρε απάντηση. Αυτός είχε ήδη φύγει.
Ναι, ο Φύρερ αποφάσισε πως θα κυρίευε τον κόσμο με λέξεις. "Ποτέ δεν θα καταφύγω στα όπλα", σκέφθηκε "Δεν θα αναγκαστώ να το κάνω". Δεν βιαζόταν ακόμα. Ας του αναγνωρίσουμε τουλάχιστον αυτό. Δεν ήταν καθόλου ανόητος. Το πρώτο του σχέδιο ήταν να φυτέψει λέξεις σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές της πατρίδας του.
Τις φύτευε μέρα και νύχτα και τις καλλιεργούσε.
Τις έβλεπε ν' αναπτύσσονται, ώσπου σταδιακά, μεγάλα δάση από λέξεις είχαν φυτρώσει σε όλη τη Γερμανία. Ήταν ένα έθνος καλλιεργημένων σκέψεων...
Μάρκους Ζούσακ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου