"Αυτό που ζητάς δεν θα στο δώσει κανείς. Το 'χεις μέσα σου". Δεν κατάλαβα τι εννοούσε. Και θύμωσα. Θα ήμουν περίπου δεκαεφτά χρονών. Ό,τι έψαχνα, το έψαχνα γύρω μου. Πλάι μου. Απέναντί μου. Πέρα από μένα. Στα μάτια των άλλων. Όταν πέρασαν τα χρόνια και κατάλαβα τι ήθελε να μου πει, είχα σπαταλήσει τα καλύτερα δειλινά της ζωής μου. Και την νοστάλγησα... Την αγάπησα, ακριβώς, γιατί δεν μου εξήγησε ποτέ. Μου' βαλε χρώματα στην ψυχή μου αλλά δεν με συμβούλεψε τι να τα κάνω. Κι εγώ πήρα φόρα και έβαψα κόκκινες τις θάλασσες μου, πορτοκαλιούς τους ουρανούς μου, μπλε τους ήλιους μου.
Αλκυόνη Παπαδάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου