Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017

Ο έρωτας που δεν πιστεύεις πως υπάρχει

Ο έρωτας είναι πανηγύρι.
Και όσοι τον βιώνουν, συνήθως είναι και αυτοί για τα πανηγύρια.
Είναι η φωνή προνήπιου.
Είναι οι φίλοι που σε ψάχνουν και η Χαραλαμπίδου να τους ενημερώνει πως
η κλήση τους προωθείται.
Είναι τα πασαλειμμένα με σοκολάτα σεντόνια.
Είναι χορός. Ακόμη και αν πας με πόδι σιδερένιο, θα σε παρασύρει στον ρυθμό του και οι σβούρες στον αέρα, θα έχουν βάρος πεταλούδας.
Ο έρωτας είναι ξημερώματα, χωμένοι στα παπλώματα.
Είναι γέλια, είναι μεθύσια, είναι οι μικρές καθημερινές ανακαλύψεις που σε κάνουν να αναρωτιέσαι για την τυχαιότητα των πραγμάτων. Που σε κάνουν να πιστεύεις στο κάρμα.
Είναι το φιλί στο φανάρι, το χέρι δίπλα στο λεβιέ των ταχυτήτων.
Είναι οι λέξεις που διστάζουν να βγουν και συνήθως βολεύονται κάπου μεταξύ πρώτου και δευτέρου νυχτερινού ονείρου, για να ψελλιστούν αμήχανα.
Ο έρωτας είναι κώδικας.
Είναι οι φράσεις-κλειδιά που δεν καταλαβαίνουν οι άλλοι.
Είναι οι κρυφές συνωμοσίες.
Είναι τα μυστικά παιχνίδια.
Είναι τα ταξίδια με τη φαντασία.
Είναι τα χέρια που θα ψάχνουν τον τρόπο να πιαστούν, καθώς κοιμούνται.
Είναι τα πρωινά χαμόγελα, όταν συνειδητοποιείς ότι το άλλο σώμα, βρίσκεται στα δεξιά σου.
Είναι οι εξαρτησιογόνες καλημέρες.
Είναι που δεν θέλεις να σηκωθείς με τίποτα από το κρεβάτι.

Κατερίνα Γώγου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου