M' αυτά και μ' αυτά κύλησε η ζωή μου. Το ένα αίσθημα διαδεχόταν το άλλο, καινούριες απογοητεύσεις στοιβάζονταν επάνω σε παλιούς σπαραγμούς, άντρες με μαύρα μουστάκια αναζωπύρωναν κάθε λίγο την καταστροφή μου. Κι εγώ που η τόση πείρα δεν με βοήθησε ποτέ μου, τον άνθρωπο που μου'βαζε φωτιά τον πέρναγα για πυροσβέστη.
Και τώρα που έλεγα πως γλίτωσα απ'την επικίνδυνη ηλικία, ήρθε ένα νέο αίσθημα και με σμπαράλιασε για τα καλά. Πάλι ένα μαύρο μουστάκι με χορεύει στο ταψί.
Όμως μ'αυτά και μ'αυτά δε στέγνωσε ποτέ η ψυχή μου. Πάντα ένα αίσθημα ανανεώνει τα αισθήματα μου εφοδιάζοντας τη λάσπη μου με υγρασία, και πάντα ένα κάθαρμα με φέρνει στην κάθαρση, χωρίς να ξέρει τι καλό μου κάνει.
Και τώρα που έλεγα πως γλίτωσα απ'την επικίνδυνη ηλικία, ήρθε ένα νέο αίσθημα και με σμπαράλιασε για τα καλά. Πάλι ένα μαύρο μουστάκι με χορεύει στο ταψί.
Όμως μ'αυτά και μ'αυτά δε στέγνωσε ποτέ η ψυχή μου. Πάντα ένα αίσθημα ανανεώνει τα αισθήματα μου εφοδιάζοντας τη λάσπη μου με υγρασία, και πάντα ένα κάθαρμα με φέρνει στην κάθαρση, χωρίς να ξέρει τι καλό μου κάνει.
Ντίνος Χριστιανόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου