Καταδύσεις

Τώρα που οι μέρες μίκρυναν
το ρίγος μου βρήκε ρυθμό.
Το δικό σου.
Κρυώνω τις νύχτες.
Μα δε γουστάρω μπαλωμένα παπλώματα.
Γυμνός, λοιπόν,
απ'τον Οκτώβρη στη χειμέρια νάρκη μου.
Πως τολμάς να με ξυπνάς
αν δεν έχεις χείλη για το στόμα μου;

Κωνσταντίνος Παπαπρίλης Πανάτσας