Τι ζητάς αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά
δε μου δίνεις σημασία και η καρδιά μου πως βαστά;
Σ' αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές
κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τους χάρισες ποτές.
Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά
μα ήρθαν καιρού που σε πιστέψανε βαθιά.
Κάθε γενιά θέλει δική της να γενείς.
Ομορφονιά, που δεν σε κέρδισε κανείς.
Τι ζητάς αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά;
Ποια παράξενη θυσία η ζωή να σου χρωστά;
Ήρθαν διψασμένοι Κροίσοι, ταπεινοί προσκυνητές
κι απ'του κήπου σου τη βρύση δεν τους πότισες ποτές.
δε μου δίνεις σημασία και η καρδιά μου πως βαστά;
Σ' αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές
κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τους χάρισες ποτές.
Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά
μα ήρθαν καιρού που σε πιστέψανε βαθιά.
Κάθε γενιά θέλει δική της να γενείς.
Ομορφονιά, που δεν σε κέρδισε κανείς.
Τι ζητάς αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά;
Ποια παράξενη θυσία η ζωή να σου χρωστά;
Ήρθαν διψασμένοι Κροίσοι, ταπεινοί προσκυνητές
κι απ'του κήπου σου τη βρύση δεν τους πότισες ποτές.
Νίκος Γκάτσος
Το ποίημα "Αθανασία" έχει μελωποιηθεί από το Μάνο Χατζιδάκι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου